ontbieden

Nederlands

Woordafbreking

• ont·bie·den

Werkwoord

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van bieden met het voorvoegsel ont-.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
ontbieden ɔnt'bidə(n)	ontbood ɔnt'bot	ontboden ɔnt'bodə(n)
klasse 2	volledig

Zelfstandig naamwoord

ontbieden

1. (overgankelijk) om iemands aanwezigheid verzoeken

   Hij werd ten paleize ontboden om zijn lintje in ontvangst te nemen.

Vertalingen

    1.   

Engels: summon (en)