onderzoeker

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• on·der·zoe·ker

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van onderzoek naar analogie met andere persoonsnamen op -er.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	onderzoeker	onderzoekers
verkleinwoord	onderzoekertje	onderzoekertjes

Zelfstandig naamwoord

onderzoeker m

1. iemand die een onderzoek uitvoert
2. een beoefenaar van de wetenschap

   De onderzoeker probeerde de gang van zaken te doorgronden.

Synoniemen

• wetenschapper

Verwante begrippen

• onderzoek, onderzoeken

Vertalingen

    1. iemand die een onderzoek uitvoert   

Duits: Forscher (de) m

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.