onderkennen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• on·der·ken·nen

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van kennen met het voorvoegsel onder-.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
onderkennen	onderkende	onderkend
zwak -d	volledig

Werkwoord

onderkennen

1. (overgankelijk) bewust worden van iets, beseffen of toegeven dat

   Het tijdig onderkennen van de ziekte is belangrijk.

   Ik onderken het probleem.

Vertalingen

    1. bewust worden van iets   

Engels: recognize (en)