onderhandelen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
onderhandelen	onderhandelend
onderhandeling	onderhandeld

Woordafbreking

• on·der·han·de·len

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
onderhandelen	onderhandelde	onderhandeld
zwak -d	volledig

Werkwoord

onderhandelen

1. (inergatief) overleggen om tot een afspraak te komen

   De twee boeren waren aan het onderhandelen over de prijs van het kalf.

Vertalingen

    1. overleggen om tot een afspraak te komen   

Engels: negotiate (en)