nomen

Nederlands

Woordafbreking

• no·men

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	nomen	nomina
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

nomen o

1. zelfstandig naamwoord.

Deens

Zelfstandig naamwoord

nomen o

1. naamwoord

Latijn

Zelfstandig naamwoord

nōmen o

1. naam, benaming.

   «Nōmen patris meī nesciō.»

   Ik weet de naam van mijn vader niet.

   «Nōmen est ōmen.»

   De naam is een voorteken.

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	nōmen	nōmina
genitief	nōminis	nōminum
datief	nōminī	nōminibus
accusatief	nōmen	nōmina
vocatief	nōmen	nōmina
ablatief	nōmine	nōminibus