munten

Nederlands

Woordafbreking

• mun·ten

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
munten	muntte	gemunt
zwak -t	volledig

Werkwoord

munten

1. (overgankelijk) een stuk metaal omvormen tot een munt

   In Dorestad werden lange tijd sceatta's gemunt, die in het belendende Frankische Rijk in ruime omloop waren.

Zelfstandig naamwoord

munten mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord munt