mest

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  mest    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• mest

Zelfstandig naamwoord

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	mest
verkleinwoord

mest m

1. uitwerpselen van sommige dieren waarmee men land vruchtbaar maakt

Verwante begrippen

• bemesten

Vertalingen

    1. uitwerpselen van sommige dieren waarmee men land vruchtbaar maakt   

Aragonees: fiemo (an) Bretons: teil (br) m Deens: gødning (da) g, møg (da) Duits: Mist (de) m, Dünger (de) m Engels: manure (en), dung (en) Frans: fumier (fr) m Fries: dong (fy) IJslands: rusl (is) o Koerdisch: rêx (ku) Maleis: tahi (ms) Noors: møkk (no) g Novial: sterke

Nynorsk: møkk (nn) v Oekraïens: гній (uk) m (gnîĭ) Quechua: amu (qu) Russisch: удобрение (ru) (udobrěniě) Siciliaans: fumèri (scn) Somalisch: digo (so) ; faanto Spaans: estiercol (es) m Swazi: manyólo (ss) Tataars: aşlama (tt) Turks: gübre (tr) Wolof: neefare (wo)

Werkwoord

vervoeging van
mesten

mest

1. enkelvoud tegenwoordige tijd van mesten
2. gebiedende wijs van mesten

Noors

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /mest/

Woordafbreking

• mest

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Oudnoorse woord mestr.

Bijvoeglijk naamwoord

mest m, v, o, mv

1. onbepaalde vorm enkelvoud en meervoud van de overtreffende trap van mye
2. meest

   «Hvem fikk mest fisk?»

   Wie kreeg de meeste vis?

Verbuiging

		stellend	vergrotend	overtreffend
onbepaald (sterk)	m/v enkelvoud	mye	mer	mest
	o enkelvoud	mye
	meervoud	mye
bepaald (zwak)	enkelvoud en meervoud	mye	mer	meste

Opmerkingen

1. In het Noors wordt mest meestal gebruikt om de overtreffende trap te formen.

   «Hun er mest selvstendig av søsknene.»

   Ze is de meest onafhankelijke van hun broers en zussen.

stellend	vergrotend	overtreffend
mye	mer	mest

Bijwoord

mest

1. overtreffende trap van mye
2. meestal

   «Jeg spiller mest basstuba.»

   Ik speel meestal bastuba.

Typische woordcombinaties

• [1]: mest mulig

zoveel mogelijk

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /mest/

Woordafbreking

• mest

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Oudnoorse woord mestr.

Bijvoeglijk naamwoord

mest m, v, o, mv

1. onbepaalde vorm van de overtreffende trap van mye

Bijvoeglijk naamwoord

mest m, v, o, mv

1. onbepaalde vorm van de overtreffende trap van mykje
2. meest

   «Hvem fikk mest fisk?»

   Wie kreeg de meeste vis?

Verbuiging

		stellend	vergrotend	overtreffend
onbepaald (sterk)	m/v enkelvoud	mye	meir	mest
	o enkelvoud	mye
	meervoud	mye
bepaald (zwak)	enkelvoud en meervoud	mye	meir	meste

Opmerkingen

1. In het Nynorsk wordt mest meestal gebruikt om de overtreffende trap te formen.

   «Eg tener mest pengar.»

   Ik verdien het meeste geld.

stellend	vergrotend	overtreffend
mye	meir	mest

Bijwoord

mest

1. overtreffende trap van mye

Bijwoord

mest

1. overtreffende trap van mykje
2. meestal

   «Eg speler mest basstuba.»

   Ik speel meestal bastuba.