mengen

Niet te verwarren met: Mengen

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
mengen	mengend
menging	gemengd
mengsel	mengbaar

Uitspraak

• Geluid:  mengen    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• men·gen

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
mengen	mengde	gemengd
zwak -d	volledig

Werkwoord

mengen

1. (overgankelijk) het homogeniseren van twee of meer zaken

   Als je geel en rood mengt, krijg je oranje.

Afgeleide begrippen

• mengeling

Vertalingen

    1. het homogeniseren van twee of meer zaken   

Duits: mischen (de), mengen (de) Engels: mix (en) Frans: mélanger (fr)

Papiamento: mescla Pools: mieszać (pl) Spaans: mezclar (es)