medicus

Latijn

Zelfstandig naamwoord

medicus m

1. (beroep) arts

   «Medicus dicit puerum aegrum esse.»

   De arts zegt dat de jongen ziek is.

2. dokter

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	medicus	medicī
genitief	medicī	medicōrum
datief	medicō	medicīs
accusatief	medicum	medicōs
vocatief	medice	medicī
ablatief	medicō	medicīs