mangelen

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • man·ge·len
Woordherkomst en -opbouw
  • [1] Ontleend aan het Duitse mangeln (ontbreken, mangelen).
  • [2] Volgens één hypothese de iteratieve vorm van mengen. De betekenis is dan verschoven van mengen over afwisselend gebruiken tot ruilen. Volgens een andere hypothese is het woord ontleend aan het Latijnse mango (slavenhandelaar).
  • [3] Afgeleid van mangel (in de eerste betekenis).
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
mangelen
mangelde
gemangeld
zwak -d volledig

Werkwoord

mangelen

  1. ontbreken, te kort schieten
  2. (overgankelijk) ruilen, aan ruilhandel doen
  3. (overgankelijk) door de mangel halen, met een mangel glad maken
Vertalingen
Woordherkomst en -opbouw
  • Herkomst: Jiddisj (vernederlandste vorm)

Zelfstandig naamwoord

mangelen mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord mangel (amandel).
Synoniemen
Verwante begrippen
Verwijzingen
Vertalingen


Noors

Woordafbreking
  • man·ge·len
Naar frequentie 18586

Zelfstandig naamwoord

mangelen, m

  1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van mangel


Nynorsk

Woordafbreking
  • man·ge·len

Zelfstandig naamwoord

mangelen, m

  1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van mangel