linguïst

Nederlands

Woordafbreking

• lin·gu·ist

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van Latijn lingua met het achtervoegsel -ist.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	linguïst	linguïsten
verkleinwoord	linguïstje	linguïstjes

Zelfstandig naamwoord

linguïst m

1. (beroep) (taalkunde) beoefenaar van de taalkunde

   Een linguïst is iemand met een wetenschappelijke achtergrond.

Synoniemen

• taalkundige, glottoloog

Verwante begrippen

• linguïstiek, taalkunde, taalkundig, taalwetenschap

Vertalingen

    1. beoefenaar van de taalkunde   

Deens: lingvist (da) Duits: Linguist (de) m Engels: linguist (en) Frans: linguiste (fr) Italiaans: linguista (it)

Latijn: gramaticus (la) Portugees: linguista (pt) Spaans: lingüista (es) Zweeds: lingvist (sv), språkforskare (sv)