laudare

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Latijn

Uitspraak
  • IPA: /laʊ̯ˈdaːrɛ/
Woordafbreking
  • lau·da·re
Woordherkomst en -opbouw
  • Afgeleid van laus (gen. laudis) met het achtervoegsel -are.
stamtijd
infinitief 1e pers. enk.
ind. praes. act.
1e pers. enk.
ind. perf. act.
supinum
laudāre laudo laudāvi laudātus
eerste vervoeging volledig

Werkwoord

laudāre

  1. prijzen, loven
    «...et laudare Te vult homo,...»
    .. en U prijzen wil de mens,...
  2. aanbevelen
  3. goedkeuren, instemmen
  4. [een auteur] citeren, aanhalen
  5. een lijkrede houden (over)