kun

Nederlands

Werkwoord

kun

vervoeging van
kunnen

1. (in inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van de jij-vorm van kunnen

   Kun je even kijken of dit wel klopt?

Esperanto

Woordherkomst en -opbouw

• Van het Latijnse cum of het Spaans-Italiaanse con.

Voorzetsel

kun

1. met

   «Li iris kun ŝi a la parko.»

   Hij ging met haar naar het park.

Fins

Vragend voornaamwoord

kun

1. wanneer

Ido

Woordherkomst en -opbouw

• Van het Latijnse cum of het Spaans-Italiaanse con.

Voorzetsel

kun

1. met

   «Ilu iris kun elu a la parko.»

   Hij ging met haar naar het park.

Noors

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /kʉn/

Woordafbreking

• kun

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig uit het Deens als verkorting van ikkun, dat van ikke uden komt.

Naar frequentie	393

Bijwoord

kun

1. slechts

Synoniemen

• bare
• Nynorsk: berre

Veluws

Werkwoord

kun

1. kunnen

Volapük

Woordherkomst en -opbouw

• Van het Engelse cow of het Duitse Kuh.

Zelfstandig naamwoord

kun

1. koe