koppen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• kop·pen

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
koppen	kopte	gekopt
zwak -t	volledig

Werkwoord

koppen

1. een bal een stotende beweging met het hoofd geven

   Hij kopte hem het doel in.

2. de kop verwijderen

   Hij ging de tulpen koppen.

3. iets met het kopje naar boven leggen
4. in een krantenkop vermelden

   Dat was zo belangrijk, hij moest het wel koppen.

Vertalingen

    4. in een krantenkop vermelden   

Duits: titeln (de)

Zelfstandig naamwoord

koppen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord kop