kolom

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• ko·lom

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	kolom	kolommen
verkleinwoord	kolommetje	kolommetjes

Zelfstandig naamwoord

kolom m/v

1. (bouwkunde) een vrijstaand steunpunt van hout, steen, beton of metaal, vergelijk zuil

   De kolommen stonden vlak voor de gevel van het gebouw.

2. elk van de naast elkaar staande vakken van een in de lengte verdeelde bladzijde

   De bladzijde was in twee kolommen verdeeld.

3. een reeks van verticaal onder elkaar geplaatste getallen

   In een spreadsheet is het gemakkelijk de getallen in een kolom op te tellen.