knarsen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• knar·sen

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
knarsen	knarste	geknarst
zwak -t	volledig

Werkwoord

knarsen

1. (inergatief) geluid voortbrengen door twee hard oneffen voorwerpen met kracht over elkaar heen te bewegen

   Het roestige scharnier knarste en Jan haalde de oliespuit voor de dag.

Vertalingen

    1. geluid voortbrengen door twee hard oneffen voorwerpen met kracht over elkaar heen te bewegen   

Deens: smælde (da)

Duits: knarren (de); quietschen (de)