klein

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  klein    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• klein

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	klein	kleiner	kleinst
verbogen	kleine	kleinere	kleinste

Bijvoeglijk naamwoord

klein

1. van geringe grootte

   Een kleine aanpassing in de jaarcijfers kan soms grote gevolgen hebben.

2. eenvoudig, normaal

   De kleine man.

3. van geringe waarde, van weinig belang

   Klein wild.

   Kleine munten.

4. bijna, net iets minder

   Een klein uur. - iets minder dan een uur.

Antoniemen

• groot

Vertalingen

    1. van geringe grootte   

Armeens: փոքրիկ (hy), պստիկ (hy) Atayal: cipoq, cikui, tikai, bilak Birmees: ငယ္ (my), ေသး (my) Boeginees: ᨅᨕᨗᨌᨘ Chinees: 小 (zh) (xiǎo) Duits: klein (de) Engels: small (en), little (en) Esperanto: malgranda (eo) Fagani: kikirii (faf) Frans: petit (fr) Grieks: μικρός (el) Ido: mikra (io) Italiaans: piccolo (it) Laotiaans: ນ້ອຍ (lo)

Latijn: parvus (la) Limburgs: klein (li) Perzisch: كوچك (fa) Pools: mały (pl), mała (pl), małe (pl) Russisch: маленький (ru) (málen'kij) Sichuan Yi: ꀄꊭ (ii) Spaans: pequeño (es), diminuto (es), bajo (es) Taroko: típix, tikoh Thai: จ้อย (th) Tibetaans: ཆུང་ཆུང་ (bo) Turks: küçük (tr), ufak (tr) Vietnamees: nhỏ (vi) Zweeds: liten (sv)

    2. eenvoudig, normaal   

Turks: küçük (tr), değersiz (tr), önemsiz (tr)

Bijwoord

klein

1. met minimale uitdrukking

   Klein acteren.

2. met klein geld

   We hebben liever dat u klein betaald, omdat we een tekort aan wisselgeld hebben.

Duits

Woordafbreking

• klein

stellend	vergrotend	overtreffend
klein	kleiner	am kleinsten
alle verbuigingsvormen

Bijvoeglijk naamwoord

klein

1. klein

Bijwoord

klein

1. klein

Limburgs

Uitspraak

• IPA: /klɛ^ɪn/ (Etsbergs)

Woordafbreking

• klein

verbuiging
stellend	vergrotend	overtreffend
klein /ˈklɛɪn/	kleinder /ˈklɛɪnðɐ(r)/	kleins /ˈklɛɪns/
	volledig

Bijvoeglijk naamwoord

klein

1. klein

Bijwoord

klein

1. klein