klappen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• klap·pen

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van klap.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
klappen	klapte	geklapt
zwak -t	volledig

Werkwoord

klappen

1. (inergatief) als vertoon van bijval, dank of bewondering de open handen ineenslaan

   Het publiek klapte beleefd, maar meer ook niet.

2. (ergatief) plotseling met een luid geluid vallen

   De omvallende fiets klapte tegen de vloer.

Synoniemen

• [1]: applaudisseren

Afgeleide begrippen

• [2]: openklappen, uitklappen

Uitdrukkingen en gezegden

• iets met rake klappen bekopen

Vertalingen

    1. applaudisseren   

Duits: applaudieren (de), klatschen (de) Engels: clap (en), applaud (en) Frans: applaudir (fr)

Noors: applaudere (no), klappe (no) Nynorsk: applaudere (nn), klappe (nn)

    2. lawaai maken   

Engels: smack (en)

    iets met rake klappen bekopen   

Duits: etwas mit gezielten Schlägen bezahlen

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Zelfstandig naamwoord

klappen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord klap