keren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  keren    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• ke·ren

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
keren	keerde	gekeerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

keren

1. (overgankelijk) de andere zijde toewenden

   Hij keerde de lap stof zodat de ongebruikte zijde te voorschijn kwam.

2. (ergatief) een voertuig een bocht van 180 graden doen maken

   Ik vermoedde dat ik op de verkeerde weg zat en ben daarom maar even gekeerd en teruggereden.

Vertalingen

    1. de andere zijde toewenden   

Engels: turn (en)

Zelfstandig naamwoord

keren mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord keer