karavaan

Nederlands

Woordafbreking

• ka·ra·vaan

Woordherkomst en -opbouw

• Van perzisch karwan (kamelenstoet), van oudindisch karabha (kameel, jonge olifant).

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	karavaan	karavanen
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

karavaan v/m

1. groep reizigers

Vertalingen

    1.   

Duits: Karawane (de) v Engels: caravan (en)

Frans: caravane (fr) v Spaans: caravana (es) v