juichen

Nederlands

Woordafbreking

• jui·chen

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
juichen	juichte	gejuicht
zwak -t	volledig

Werkwoord

juichen

1. (inergatief) op luide wijze vreugde uiten

   Toen bekend werd dat de dictator naar het buitenland gevlucht was, juichten de demonstranten uitbundig.

Vertalingen

    1.   

Engels: shout with joy (en), be jubilant (en), cheer (en)