juge

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Frans

Uitspraak
enkelvoud meervoud
zonder lidwoord met lidwoord zonder lidwoord met lidwoord
  juge     le juge     juges     les juges  

Zelfstandig naamwoord

juge m

  1. (juridisch) rechter, iemand die ambthalve rechtspreekt
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen

Werkwoord

vervoeging van
juger

juge

  1. eerste en derde persoon enkelvoud onvoltooid tegenwoordige tijd (indicatif présent) van juger
  2. eerste en derde persoon enkelvoud tegenwoordige aanvoegende wijs (subjonctif présent) van juger
  3. tweede persoon enkelvoud gebiedende wijs (impératif présent) van juger


Noors

Uitspraak
Woordafbreking
  • ju·ge
Woordherkomst en -opbouw
  • Afkomstig van het Oudnoorse woord ljúga, via het Noorse woord ljuge.
stamtijd
onbepaalde
wijs
tegenwoordige
tijd
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
juge
juger
jugde
jugd
Klasse 3 zwak

Werkwoord

juge

  1. liegen
    «Jeg har bare jugd, jugd og jugd
    Ik heb louter gelogen, gelogen en gelogen.
  2. een fout beeld van de realiteit geven.
Schrijfwijzen
Synoniemen
Verwijzingen