jubelen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /jybələ/

Woordafbreking

• ju·be·len

Woordherkomst en -opbouw

• Komt van het Latijnse iubilare (schreeuwen, juichen) wat verwant is met het Griekse iuzein (schreeuwen).

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
jubelen	jubelde	gejubeld
zwak -d	volledig

Werkwoord

jubelen

1. (inergatief) juichen

   Het hele publiek jubelde voor de spelers.

Synoniemen

• juichen

Vertalingen

    1. juichen   

Duits: jubeln (de) Engels: jubilate (en)

Frans: exulter (fr), jubiler (fr) Spaans: exultar (es)