inspecteren

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
inspecteren	geïnspecteerd
inspectie

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• in·spec·te·ren

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van het Franse inspecter (met het achtervoegsel -eren)

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
inspecteren	inspecteerde	geïnspecteerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

inspecteren

1. (overgankelijk) grondig en nauwkeurig bekijken

   De monteur inspecteerde mijn auto, maar hij kon het gebrek niet vinden.

   inspecteren bij Woordenboek der Nederlandse taal (1500 tot ...)

Synoniemen

• controleren, nakijken, nazien, reviseren

Afgeleide begrippen

• inspecteur, inspectrice

Vertalingen

    1. grondig en nauwkeurig bekijken   

Engels: inspect (en), review (en) Frans: inspecter (fr)

Spaans: inspeccionar (es) , revisar (es)