impliceren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• im·pli·ce·ren

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
impliceren	impliceerde	geïmpliceerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

impliceren

1. (inergatief) stilzwijgend ten gevolge hebben

   Dit impliceerde een verhoging van de lasten.

Verwante begrippen

• implicatie, impliciet

Vertalingen

    1.stilzwijgend ten gevolge hebben   

Duits: implizieren (de) Engels: imply (en)

Frans: impliquer (fr) Spaans: implicar (es), comportar (es), connotar (es)