idylle

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • idyl·le
enkelvoud meervoud
naamwoord idylle idyllen, idylles
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

idylle v/m

  1. (kunst) een genre gedichten, korte verhalen en schilderijen, waarin eenvoudige, onschuldige mensen figureren, die harmonisch leven in een vredige, natuurlijke omgeving
  2. toestand van eenvoudig, vreedzaam leven (zodanig dat het in een idyllisch gedicht beschreven zou kunnen worden)
    De idylle werd wreed gestoord.
    De streek is een bosrijke idylle.
Vertalingen

Meer informatie