hurken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  hurken    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• hur·ken

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
hurken	hurkte	gehurkt
zwak -t	volledig

Werkwoord

hurken

1. (inergatief) op de onderbenen gaan zitten

   Ze hurkte om wat onkruid te wieden.

Vertalingen

    1. op de onderbenen gaan zitten   

Papiamento: yongotá

Spaans: acuclillarse (es)

Zelfstandig naamwoord

hurken mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord hurk