hurk

Nederlands

Woordafbreking

• hurk

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	hurk	hurken
verkleinwoord	hurkje	hurkjes

Zelfstandig naamwoord

hurk v/m

1. een houding waarbij men met gebogen knieën op de onderbenen rust

   Soms is het lastig weer uit een hurk overeind te komen.

2. (verouderd) een kind zo klein als iemand die op zijn hurken rust

   Hij was nog maar een hurkje.

3. (pejoratief) onaangenaam, grof persoon

   Wat een hurk van een vent is dat, zeg...

Synoniemen

• [2]: uk

Uitdrukkingen en gezegden

• Op zijn hurken zitten.

Een gehurkte houding aannemen.

Werkwoord

vervoeging van
hurken

hurk

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van hurken
   

   Ik hurk.

2. gebiedende wijs van hurken
   

   Hurk!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van hurken
   

   Hurk je?