huik

Niet te verwarren met: huif

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA:
  • (Noord-Nederland): /ɦœʏ̯k/
  • (Vlaanderen, Brabant): /ɦœːk/
  • (Limburg): /hœːk/

Woordafbreking

• huik

Woordherkomst en -opbouw

• Ontleend aan het Arabische حائك ḥā'ik (en niet aan het Oudfranse huque (cape met capuchon) dat evanals het middeleeuws Latijn huca recenter is).

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	huik	huiken
verkleinwoord	huikje	huikjes

Zelfstandig naamwoord

huik v/m

1. (verouderd) een vrouwensluier met kap Arch. (1811)

   De huik naar alle winden hangen.

   Zich schikken naar de omstandigheden van het moment

2. een regenvast dekkleed dat over een zeil gedaan wordt

   We vertrouwen het niet met het weer, dus doen we de huik over de zeilen.

3. (verouderd) hurk

Werkwoord

vervoeging van
huiken

huik

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van huiken
   

   Ik huik.

2. gebiedende wijs van huiken
   

   Huik!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van huiken
   

   Huik je?