hinken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  hinken    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• hin·ken

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
hinken	hinkte	gehinkt
zwak -t	volledig

Werkwoord

hinken

1. (inergatief) ongelijk lopen omdat men slechts op één been steunen kan

   Hij verzwikte zijn voet en heeft daarna een beetje gehinkt, maar het bleek niet ernstig.

2. (ergatief) ergens slechts op één been heen gaan

   De kinderen zijn van de ene kant van het pad naar het andere gehinkt.

Vertalingen

    1.   

Engels: limp (en)

Pools: utykać (pl)