hik

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  hik    (hulp, bestand)

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	hik	-
verkleinwoord	-	-

Woordafbreking

• hik

Zelfstandig naamwoord

hik

1. (medisch) een periodiek optredende, spontane, onwillekeurige samentrekking van het middenrif tijdens inademing, gevolgd door het plots sluiten van het strotklepje, wat een kenmerkend geluid veroorzaakt

Vertalingen

    1. een periodiek optredende, spontane, onwillekeurige samentrekking van het middenrif tijdens inademing, gevolgd door het plots sluiten van het strotklepje, wat een kenmerkend geluid veroorzaakt   

Arabisch: فواق (ar) Baskisch: zotin (eu) Catalaans: singlot (ca) Chinees: 打嗝 (zh) Deens: hikk (da) Duits: Schluckauf (de) Engels: hiccup (en) Esperanto: singulto (eo) Fins: hikka (fi) Frans: hoquet (fr) Galicisch: impo (gl) Grieks: λόξυγκας (el) Hebreeuws: שיהוק (he) Hongaars: csuklás (hu) IJslands: hiksti (is) Indonesisch: cegukan (id) Italiaans: singhiozzo (it) Japans: しゃっくり (ja) Jiddisch: שלוקערץ (yi) Koreaans: 딸꾹질 (ko) Latijn: singultus (la)

Litouws: žagsėjimas (lt) Luxemburgs: hick (lb) Noors: hikk (no) Oekraïens: гикавка (uk) Papiamento: hik Perzisch: سکسکه (fa) Pools: czkawka (pl) Portugees: soluço (pt) Quechua: hik'i (qu) Roemeens: sughiţ (ro) Russisch: икота (ru) Siciliaans: sugghiuzzu (scn) Sloveens: kolcanje (sl) Spaans: hipo (es) Surinaams: tikotiko Tagalog: sinok (tl) Telugu: వెక్కిళ్ళు (te) Tsjechisch: škytavka (cs) Turks: hıçkırık (tr) Vietnamees: nấc cụt (vi) Zweeds: hicka (sv)

Werkwoord

vervoeging van
hikken

hik

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van hikken
   

   Ik hik.

2. gebiedende wijs van hikken
   

   Hik!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van hikken
   

   Hik je?

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Papiamento

Zelfstandig naamwoord

hik

1. (medisch) hik.