heks

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  heks    (hulp, bestand)
• IPA: /hɛks/

Woordafbreking

• heks

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	heks	heksen
verkleinwoord	heksje	heksjes

Zelfstandig naamwoord

heks v

1. een persoon, meestal een vrouw, aan wie bovennatuurlijke krachten worden toegeschreven

   In de middeleeuwen werd er in heksen geloofd.

Afgeleide begrippen

• heksenbezem, heksendans, heksendokter, heksengeloof, heksenjacht, heksenketel, heksenkrans, heksenkring, heksenkruid, heksenkunst, heksenmeester, heksenmelk, heksenproces, heksenproef, heksensabbat, heksentoer, heksenwaag, heksenwerk, hekserij

Vertalingen

    1. een persoon, meestal een vrouw, aan wie bovennatuurlijke krachten worden toegeschreven   

Aymara: layqa (ay) Deens: heks (da) g Duits: Hexe (de) v Engels: witch (en) Frans: sorcière (fr) v Hoogsilezisch: heksa (szl) v Japans: Kanji: 魔女 (ja) Hiragana: まじょ (ja) Romaji: majo (ja)

Noors: heks (no) m / v Nynorsk: heks (nn) v Pools: czarownica (pl) v Quechua: layqa (qu) Spaans: bruja (es) v Zweeds: häxa (sv) Tsjechisch: čarodějnice (cs) v Waals: tchôca (wa) v

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Deens

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˈhεgs/

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Duitse woord Hexe.

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	heks	heksen	hekse	heksene
genitief	heks	heksens	hekses	heksenes

Zelfstandig naamwoord

heks g

1. heks
2. een bovennatuurlijk vrouwelijk schepsel, dat volgens de Deense volksgeloof in verbond is met de duivel en dat mensen met behulp van hekserij schaadt
3. (figuurlijk) een vrouw die boos is, grillig, eigenzinnig, sluwe of op andere wijze onuitstaanbaar is

Hyperoniemen

• [2]: fantasivæsen

Afgeleide begrippen

   

[1]: heksebrænding [1]: heksedoktor [1]: hekseforfølgelse [1]: heksejagt [1]: hekseproces [1-2]: hekse [1-2]: heksekunst [1-2]: hekseri [2]: heksebryg [2]: heksedrik

[2]: heksehyl [2]: heksekedel [2]: heksemel [2]: heksemester [2]: heksering [2]: heksesabbat [2]: hekseskud [2]: heksesting [2]: pulverheks

Verwante begrippen

• [2]: troldkvinde
• [2]: troldkarl
• [3]: furie

Uitdrukkingen en gezegden

• [1]: brændt som heks

verbrand als een heks

Zelfstandig naamwoord

heks

1. onbepaalde vorm genitief enkelvoud van heks

Noors

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /heks/

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Duitse woord Hexe.

Naar frequentie	3524

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	heks	m: heksen v: heksa	hekser	heksene
genitief	heks'	m: heksens v: heksas	heksers	heksenes

Zelfstandig naamwoord

heks m / v

1. heks
2. (figuurlijk) een vrouw die boos is, grillig, eigenzinnig, sluwe of op andere wijze onuitstaanbaar is

Afgeleide begrippen

   

[1]: forhekse [1]: forheksing [1]: heksakkord [1]: hekse [1]: heksebrenning [1]: heksedans [1]: heksegryte [1]: heksejakt

[1]: heksekunst [1]: hekseprosess [1]: hekseri [1]: heksering [1]: heksesabbat [1]: hekseskott [1]: hekseskudd [1]: heksing

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /heks/

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Duitse woord Hexe.

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	heks	heksa (bijvorm) heksi	hekser	heksene

Zelfstandig naamwoord

heks v

1. heks
2. (figuurlijk) een vrouw die boos is, grillig, eigenzinnig, sluwe of op andere wijze onuitstaanbaar is

Afgeleide begrippen

   

[1]: forhekse [1]: heksakord [1]: hekse [1]: heksebrenning [1]: heksedans [1]: heksegryte [1]: heksekost [1]: heksekunst

[1]: hekseprosess [1]: hekseri [1]: heksering [1]: heksesabbat [1]: hekseskot [1]: hekseskott [1]: trollheks