harken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  harken    (hulp, bestand)
• IPA: /hɑrkə(n)/

Woordafbreking

• har·ken

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
harken	harkte	geharkt
zwak -t	volledig

Werkwoord

harken

1. (overgankelijk) met een hark bijeenbrengen

   Hij moest voor straf alle bladeren harken.

Zelfstandig naamwoord

harken mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord hark