grijpen

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
grijpen	grijpend
grip	gegrepen
greep

Uitspraak

• Geluid:  grijpen    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• grij·pen

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
grijpen	greep	gegrepen
klasse 1	volledig

Werkwoord

grijpen

1. plotseling iets of iemand beetpakken

   Hij wist snel de peuter te grijpen voor deze in de kolkende rivier viel.

Afgeleide begrippen

aangrijpen beetgrijpen begrijpen

ineengrijpen ingrijpen misgrijpen

plaatsgrijpen teruggrijpen

toegrijpen vastgrijpen

vergrijpen vooruitgrijpen

Vertalingen

    1. plotseling iets of iemand beetpakken   

Duits: ergreifen (de), greifen (de) Engels: seize (en), grip (en), catch (en), grasp (en) Frans: saisir (fr), empoigner (fr)

Noors: knipe (no) Nynorsk: knipe (nn) Spaans: coger (es), agarrar (es), asir (es), acapillar (es)