grendel

Nederlands

Woordafbreking

• gren·del

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	grendel	grendels
verkleinwoord	grendeltje	grendeltjes

Zelfstandig naamwoord

grendel

1. een voorwerp, meest in de vorm van een metalen staaf, die de opening van een deur verhindert

   Deze stevige grendel maakt vrijwel onmogelijk de bankkluis te kraken.