glimlachen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  glimlachen    (hulp, bestand)
• IPA: /'ɣlɪmlɑχən/

Woordafbreking

• glim·la·chen

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
glimlachen	glimlachte	geglimlacht
zwak -t	volledig

Werkwoord

glimlachen

1. (inergatief) zacht onhoorbaar lachen

Vertalingen

    1. zacht onhoorbaar lachen   

Baskisch: irripar (eu) Catalaans: somriure (ca) Deens: smile (da) Duits: lächeln (de) Engels: to smile (en) Esperanto: rideti (eo) Fins: hymyillä (fi) Frans: sourire (fr)

Italiaans: sorridere (it) Koerdisch: bişkurrîn (ku) Latijn: subridere (la) Oudnoors: brosa Papiamento: sonreí Portugees: sorrir (pt) Spaans: sonreir (es) Turks: gülümsemek (tr) Zweeds: le (sv)

Zelfstandig naamwoord

glimlachen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord glimlach