gewoonte

Uit WikiWoordenboek

Inhoud 1 Nederlands 1.1 Uitspraak 1.2 Woordafbreking 1.3 Woordherkomst en -opbouw 1.4 Zelfstandig naamwoord 1.4.1 Vertalingen 1.5 Meer informatie

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  gewoonte    (hulp, bestand)
• IPA: /ɣəw'ontə/

Woordafbreking

• ge·woon·te

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van gewoon met het achtervoegsel -te.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	gewoonte	gewoonten, gewoontes
verkleinwoord	gewoontetje	gewoontetjes

Zelfstandig naamwoord

gewoonte v

1. vaste wijze om dingen te doen.

   Autorijden wordt heel snel een gewoonte.

Vertalingen

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.