gedaante

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• ge·daan·te

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van het Middelnederlandse bijvoeglijk naamwoord gedaen (eigenlijk het voltooid deelwoord van doen; "een zeker uiterlijk hebbend") met het achtervoegsel -te.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	gedaante	gedaanten, gedaantes
verkleinwoord	gedaantetje	gedaantetjes

Zelfstandig naamwoord

gedaante v

1. een menselijk figuur

   Bovenop de heuvel verscheen een imposant gedaante.

2. een uitwendige verschijning

   Zeus nam de gedaante van een zwaan aan.