frauderen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• frau·de·ren

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van het Franse frauder (met het achtervoegsel -eren)

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
frauderen	fraudeerde	gefraudeerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

frauderen

1. (inergatief) fraude plegen, oneerlijk handelen

   Er is bij die zaak grof gefraudeerd.

Afgeleide begrippen

• fraudering, fraudeur, fraudeuse

Vertalingen

    1. gelden wederrechtelijk ontvreemden   

Engels: defraud (en), swindle (en) Frans: frauder (fr) Noors: jukse (no)

Nynorsk: jukse (nn) Spaans: defraudar (es), estafar (es)