fin

Niet te verwarren met: Fin

Noors

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /fiːn/

Woordafbreking

• fin

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Oudnoorse woord finn, dat van het Latijnse woord finis komt.

Naar frequentie	455

Bijvoeglijk naamwoord

fin

1. (auto, frisuur, pak, ...) mooi

   «Det er en fin dag.»

   Het is een mooie dag.

2. (oplossing, ordening, tapijt, weer, wijn, ...) goed, uitmuntend, uitstekend
3. (net, mel, mist, zand, ...) fijn, klein
4. (draad, naald, ...) dun
5. (huid, zijde, ...) glad
6. (gehoor, neus, nuance, ...) fijn, goed
7. (familie, mens, ...) nobel, edel
8. (familie, kringetje, ...) voornaam, van hoge afkomst
9. (sølv, gull, ...) puur

Verbuiging

		stellend	vergrotend	overtreffend
onbepaald (sterk)	m/v enkelvoud	fin	finere	finest
	o enkelvoud	fint
	meervoud	fine
bepaald (zwak)	enkelvoud en meervoud	fine	finere	fineste

Synoniemen

• [1]: flott, nydelig, pen, vakker
• [2]: bra, god, utmerket, utsøkt, ypperlig
• [4]: sped, tynn
• [5]: glatt, jevn
• [8]: fornem
• [9]: pur, ren

Antoniemen

• [1]: stygg
• [2]: dårlig
• [3]: grov, kraftig, tykk

Afgeleide begrippen

• [3]: hårfin, findelt, finmalt

Verwante begrippen

• [3]: småkornet
• [4]: smal
• [6]: snill

Uitdrukkingen en gezegden

• [2]: en fin vin

een goede wijn

• [2]: fint vær

uitstekende weersomstandigheden

• [3]: fin sand

fijn zand

• [4]: fin nål

een dunne naald

• [6]: ha en fin hørsel

een goed gehoor hebben

• [7]: være av fin familie

uit een voorname familie afstammen

• [9]: fint sølv

puur zilver

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /fiːn/

Woordafbreking

• fin

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Oudnoorse woord finn, dat van het Latijnse woord finis komt.

Bijvoeglijk naamwoord

fin

1. (auto, frisuur, pak, ...) mooi
2. (oplossing, ordening, tapijt, weer, wijn, ...) goed, uitmuntend, uitstekend
3. (net, mel, mist, zand, ...) fijn, klein
4. (draad, naald, ...) dun
5. (huid, zijde, ...) glad
6. (gehoor, neus, nuance, ...) fijn, goed
7. (familie, mens, ...) nobel, edel
8. (familie, kringetje, ...) voornaam, van hoge afkomst
9. (sølv, gull, ...) puur

Verbuiging

		stellend	vergrotend	overtreffend
onbepaald (sterk)	m/v enkelvoud	fin	finare	finast
	o enkelvoud	fint
	meervoud	fine
bepaald (zwak)	enkelvoud en meervoud	fine	finare	finaste

Synoniemen

• [1]: flott, nydelig, pen, vakker
• [2]: bra, god, framifrå, utsøkt
• [4]: sped, tynn
• [5]: glatt, jamn
• [8]: fornem
• [9]: pur, rein

Antoniemen

• [1]: stygg
• [2]: dårlig
• [3]: grov, kraftig, tjukk

Afgeleide begrippen

• [3]: hårfin, findelt, finmalen

Verwante begrippen

• [3]: småkorna
• [4]: smal
• [6]: snill

Uitdrukkingen en gezegden

• [2]: fin vin

een goede wijn

• [2]: fint ver

uitstekende weersomstandigheden

• [3]: fin sand

fijn zand

• [4]: fin nål

een dunne naald

• [6]: ha en fin hørsel

een goed gehoor hebben

• [7]: vere av fin familie

uit een voorname familie afstammen

• [9]: fint sølv

puur zilver

Zweeds

Uitspraak

• Geluid:  fin    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• fin

stellend	vergrotend	overtreffend
fin	finare	finast

Bijvoeglijk naamwoord

fin

1. mooi
2. uitstekend
3. klein
4. deftig

Afgeleide begrippen

• finkalibrig, finlemmad, finmaskig, finmotorik