evenwicht

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Inhoud

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • even·wicht
enkelvoud meervoud
naamwoord evenwicht evenwichten
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

evenwicht o

  1. een toestand waarin de alle werkzame krachten elkaar tenietdoen
    Door toevoeging van dat laatste gewicht kwam de weegschaal weer in evenwicht.
Afgeleide begrippen
Vertalingen
Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Zusterprojecten
Hulpmiddelen
In andere talen