evenwicht

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • even·wicht
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord evenwicht evenwichten
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

evenwicht o [2]

  1. toestand waarin het gewicht aan beide zijden van een balans gelijk is
    Door toevoeging van dat laatste gewicht kwam de weegschaal weer in evenwicht.
  2. bij uitbreding: toestand waarbij verschillende op eenzelfde lichaam werkende krachten elkaar opheffen
  3. toestand van rust of overeenstemming, doordat van verschillende krachten geen de andere te zeer overtreft
  4. (psychologie) toestand van overeenstemming tussen neigingen en vermogens
  5. (scheikunde) toestand waarbij geen verdere omzetting meer plaatsheeft of die in de ene richting gelijk is aan die in de andere
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen
Vertalingen

Meer informatie

Verwijzingen
  1. etymologiebank.nl
  2. Woordenboek der Nederlandse taal