ergatief

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Inhoud

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • er·ga·tief
enkelvoud meervoud
naamwoord ergatief ergatieven
verkleinwoord ergatiefje ergatiefjes

Zelfstandig naamwoord

ergatief m

  1. (grammatica) een naamval die het onderwerp van een overgankelijk maar niet die van een onovergankelijk werkwoord weergeeft
Verwante begrippen
Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Zusterprojecten
Hulpmiddelen