erfenis

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • er·fe·nis
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord erfenis erfenissen
verkleinwoord erfenisje erfenisjes

Zelfstandig naamwoord

erfenis v

  1. het bezit van een overledene zoals dat aan zijn gerechtigde nabestaanden overgedragen wordt
    De erfenis was niet erg groot.
  2. overdrachtelijk: datgene waarmee men uit de voorgeschiedenis geconfronteerd wordt
    Zuid-Afrika zal nog lang met de erfenis van de apartheid te maken hebben.
Vertalingen