episcopus

Latijn

Uitspraak

• IPA: /ɛ.ˈpɪs.kɔ.pʊs/

Woordherkomst en -opbouw

• Ontleend aan het Oudgriekse ἐπίσκοπος.

Zelfstandig naamwoord

ĕpĭscŏpus m

1. opzichter
2. (religie) bisschop

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	episcopus	episcopī
genitief	episcopī	episcopōrum
datief	episcopō	episcopīs
accusatief	episcopum	episcopōs
vocatief	episcope	episcopī
ablatief	episcopō	episcopīs

Overerving en ontlening

    Overerving

Catalaans: bisbo m Frans: évêque m Italiaans: vescovo m

Portugees: bispo m Spaans: obispo m