elektron

Niet te verwarren met: elektrum

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  elektron    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• elek·tron

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van het Griekse woord ήλεκτρον (elektron, barnsteen).

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	elektron	elektronen
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

elektron o

1. (natuurkunde), (scheikunde) (elektrotechniek) (elektronica) één van de buiten de kern van het atoom gelegen elementaire deeltjes, het lichtste deeltje met een elektrische negatieve lading

   De elektronen kunnen lading doorgeven.

2. (metallurgie) witte magnesiumlegering met aluminium, zink, koper, mangaan en silicium, lichter dan aluminium

Hyponiemen

• Auger-elektron, valentie-elektron

Afgeleide begrippen

elektronenacceptor elektronenbaan elektronenbestraling elektronenbuis elektronenbundel

elektronenconfiguratie elektronendiffractie elektronenflitser elektronengas elektronengat

elektronenhiaten elektronenkanon elektronenlading elektronenlaser elektronenlasers

elektronenmicroscoop elektronenmicroscopisch elektronenschil elektronenstroom elektronentemperatuur

elektronentheorie elektronenversneller elektronenwolk elektronvolt rasterelektronenmicroscoop

Vertalingen

    1. één van de elementaire deeltjes, het lichtste deeltje met een elektrische lading   

Duits: Elektron (de) o Engels: electron (en) Frans: électron (fr) m

Spaans: electrón (es) m, negatrón (es) m Turks: elektron (tr)

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Afrikaans

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	elektron	elektrone

Zelfstandig naamwoord

elektron

1. (natuurkunde), (scheikunde) elektron

Turks

Woordafbreking

• elekt·ron

	enkelvoud	meervoud
nominatief	elektron	elektronlar
genitief	elektronun	elektronların
datief	elektrona	elektronlara
accusatief	elektronu	elektronları
locatief	elektronda	elektronlarda
ablatief	elektrondan	elektronlardan

Zelfstandig naamwoord

elektron

1. (natuurkunde) (scheikunde) elektron