dreng

Deens

Uitspraak

• IPA: [d̥ʁaŋˀ]

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Oudnoorse drengr

Zelfstandig naamwoord

dreng g

1. jongen

Verbuiging

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	dreng	drengen	drenge	drengene
genitief	drengs	drengens	drenges	drengenes