dreigen

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
dreigen	dreigend
dreiging

Uitspraak

• Geluid:  dreigen    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• drei·gen

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
dreigen	dreigde	gedreigd
zwak -d	volledig

Werkwoord

dreigen

1. (inergatief) een bestraffende handeling in het vooruitzicht stellen

   De werknemers dreigden met een staking.

Vertalingen

    1. een bestraffende handeling in het vooruitzicht stellen   

Duits: drohen (de) Engels: threaten (en), menace (en) Frans: menacer (fr) Italiaans: minacciare (it)

Noors: true (no) Nynorsk: true (nn) Portugees: ameaçar (pt) Spaans: amenazar (es), amagar (es)