doorbuigen

Nederlands

Woordafbreking

• door·bui·gen

Werkwoord

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
doorbuigen	boog door	doorgebogen
klasse 2	volledig

doorbuigen

1. (ergatief) tot een boog vervormen door een opgelegd gewicht

   De planken van de boekenkast bogen langzamerhand door onder het gewicht van alle wijsheid.

Vertalingen

    1. tot een boog vervormen door een opgelegd gewicht   

Duits: durchbiegen (de) Engels: bend (en), sag (en)

Frans: courber (fr), céder (fr) Spaans: doblar (es), arquear (es)