donderen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˈdɔndərə(n)/

Woordafbreking

• don·de·ren

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
donderen /ˈdɔndərə(n)/	donderde /ˈdɔndərdə/	gedonderd /ɣəˈdɔndərt/
zwak -d	volledig

Werkwoord

donderen

1. (onpersoonlijk) het weerklinken van luid gerommel ten gevolge van bliksemontlading

   Het donderde in de verte.

2. (inergatief) op luide en barse toon een bevel geven of zijn ongenoegen uiten

   "Koppen dicht!" donderde hij.

3. (ergatief) (informeel) (met veel lawaai) ergens af-/uitvallen

   Ze struikelde en donderde met veel gedruis de trap af.

Vertalingen

    1. het weerklinken van luid gerommel ten gevolge van bliksemontlading.   

Duits: donnern (de) Engels: thunder (en)

Frans: tonner (fr)

    2. op luide en barse toon een bevel geven of zijn ongenoegen uiten.   

Duits: donnern (de), wettern (de)

Engels: thunder (en), thunder away (en), bluster (en)

    3. met veel lawaai ergens afvallen.   

Duits: fallen (de) Engels: tumble (en), come crashing down (en)

Frans: dégringoler (fr)