doem

Nederlands

Woordafbreking

• doem

Werkwoord

vervoeging van
doemen

doem

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van doemen
   

   Ik doem.

2. gebiedende wijs van doemen
   

   Doem!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van doemen
   

   Doem je?

Limburgs

Uitspraak

• IPA: /ðum/ (Etsbergs)

Woordherkomst en -opbouw

• Komt van het Oudlimburgse dhuhm.

Zelfstandig naamwoord

doem m

1. duim
2. cent
3. gezin, huishouden

Verbuiging

	enkelvoud				meervoud
	geheel	gemuteerd	verkleind	gemuteerd verkleind	geheel	gemuteerd	verkleind	gemuteerd verkleind
nominatief	doem	toem	duumke	tuumke	duum	tuum	duumkes	tuumkes
genitief	doems	toems	duumkes	tuumkes	duum	tuum	duumkes	tuumkes
locatief	doemes	toemes	doemeske	toemeske	doemese	toemese	doemeskes	toemeskes
datief	doeme	toeme	duumke	tuumke	duum	tuum	duumkes	tuumkes
accusatief	doem	toem	duumke	tuumke	duum	tuum	duumkes	tuumkes